 |
|
Sunday, October 17, 2004
Viðtal: Eysteinn Hauksson

Eysteinn í stuttu spjalli
Á þessari glænýju spjallsíðu Hattar eiga eftir að koma þó nokkur viðtöl við hina og þessa menn sem tengjast knattspyrnu. Sá fyrsti er fyrrverandi Hattari (Hattari í anda) Eysteinn Hauksson. Karlinn átti gott tímabil á miðju Grindvíkinga og klæddist búningi nr: 10, búningi sem Scott Ramsey og Lee Sharpe spiluðu í á undan honum. Eins og hann segjir hér fyrir neðan, þá er ekki slæmt að fá að spila leik með einum af uppáhaldsleikmönnum sínum...eða frá því hann var yngri. Og hver hefði trúað því fyrir 10 árum að Lee Sharpe, sem var á siglingu upp vinstri kantinn hjá Man Utd, að Eysteinn Hauksson, 19 ára peyji á Egilsstöðum að spila í 4 deild, myndi taka yfir búningi nr: 10 af honum einhverntíman í framtíðinni?! En það gerðist...
Eins og í ADIDAS auglýsingunum "Impossible is nothing" segjir Eysteinn okkur frá því hvernig fyrsta árið hjá Hjalla Jóns var í IFK Götheborg. Erfitt ár fyrir karlinn, en hann gafst ekki upp og er byrjunarliðsmaður í dag hjá liði í efsta sæti í Allsvenskan. Það gerðist líka...
Mr. Hauksson, Eysteinn svarar okkur strákunum hér virðilega, og svörin eru allgjör snilld....Enjoy ;-)
PS! Hann bað okkur líka að kíkja á þennan línk fyrir neðan. Þetta er upptaka af Björgvini Karli Gunnarsyni að leika með sér knöttinn. Þetta er boltatækni af Guðs náð...Enda er hann líka að spila með Fjarðarbyggð! ;-) Jééjuéh !!! :: Kalli King´s impossible skills ::
1. Jæja, Eysteinn. Hvenær á að klæðast Hattar treyju nr:4 aftur ?
Gamla loforðið, sem ég er nú búinn að gefa fleira fólki en hefur áhuga á knattspyrnu, stendur í þrjátíu og fimm ára aldri. Annars er gaman að segja frá því að í fyrra var ég staddur heima um verslunarmannahelgina og þá hitti ég Jónas nokkurn Hafsteinsson sem tjáði mér það, gjörsamlega óspurður, að vandamál mitt í boltanum væri einfaldlega það að ég væri orðinn ALLT OF GAMALL. Í framhaldinu spurði hann mig hvað ég væri eiginlega orðinn gamall og þegar ég hafði svarað því sagði hann: "TUTTUGU OG NÍU?!?!?!?? Ég hélt að þú værir AÐ MINNSTA KOSTI svona ÞRJÁTÍU OG FIMM"!!!!!!! Þannig að það er spurning hvort að maður þurfi eitthvað að flýta heimkomunni. Það er engin launung að hugurinn er oft fyrir austan en ég tel mig eiga eftir að skila einhverju hér í Grindavík þannig að ef um semst þá reikna ég með að vera hér að minnsta kosti eitt ár enn. Hvað svo gerist, kemur í ljós.
2. Hvað finnst þér um gengi Hattar sl. sumar ?
Það var dapurt og um það eru allir sammála. Það er alveg augljóst að það er ekkert grín að missa jafn marga menn og Höttur gerði fyrir þetta tímabil og ekki fyrir hvern sem er að púsla saman algjörlega nýju liði sem nær árangri, ég tala nú ekki um ef allt er lagt á herðar þeirra sem ekki eru því vanir og lítið fengið af mönnum í stað þeirra sem fóru. Það kom mér samt á óvart hversu mikið hrunið varð en ég gat ekki fylgst með þessu nema úr mikilli fjarlægð þannig að ég ætla ekki að fara að dæma um hvort það var eitthvað annað sem varð til þess að liðið náði ekki betri árangri en raun bar vitni.
3. Núna eru Hattarar í liðum út um allt land, hvað ætti að geta lokkað þá heim til að spila með Hetti á ný ?
Þetta er erfið spurning en hún á alveg rétt á sér því að ef allir spilfærir Hattarmenn kæmu heim þá er það ekkert vafamál að þá væri hægt að búa til hörkulið. Það væri kannski helst ef hægt væri að mynda þá stemmningu í bænum að menn ætluðu sér að ná sem flestum strákum heim sem myndi örugglega höfða til bæjartauganna hjá viðkomandi leikmönnum. Það sem höfðar auk þess mjög mikið til mín er að gera það til heiðurs þeim mönnum sem hafa gefið sinn tíma í að halda boltanum gangandi þarna heima. Þetta eru magnaðir menn sem gefast ekkert upp, þó þetta sé nú augljóslega afar sjaldan vel þakkað starf og oft unnið á bak við tjöldin. Þarna er alveg magnað hugsjónafólk á ferð, sem á heiður skilinn.
4. Hvert er athyglisverðasta atvikið þitt með Hetti ?
Pfúff.......Hvað er þetta langur þáttur?. Það var til dæmis mjög athyglisvert í mínum huga þegar Ómar Jóhannsson sendi mig í senterinn þegar fór að líða á tímabilið í gömlu 3.deildinni 1994. Alvöru þjálfari með vit á KNATTSPYRNU þar á ferð:). Það var líka mjög gaman fyrstu árin sem ég spilaði með mínum æskuvinum Kjartani Ragnarssyni og Herði Guðmundssyni undir stjórn Freys Sverrissonar. Það voru tvö frábær tímabil þrátt fyrir að við hefðum ekki komist upp. Ég er alltaf að sjá það betur og betur hvað það hefði verið hægt að byggja upp gott lið í kring um þennan kjarna og hvað við vorum reynslulitlir á þessum árum. Svo var seinni hlutinn á gömlu 3.deildinni ´94 mjög góður. Þá blés heldur betur á móti en menn sýndu mikinn karakter og seiglu það ár,þó ég segi sjálfur frá sem einn af liðsmönnum. Sumarið ´92 þjálfaði ég alveg frábærlega áhugasaman og skemmtilegan 5.flokk sem er mér mjög minnisstætt. Þar var mögnuð stemmning og margir frábærir strákar. Ég hugsa oft um hvar Reinhold væri að spila í dag ef hann hefði ekki lent í sínum mótbyr. Hann var með alveg einstaka tilfinningu fyrir boltanum og alveg magnað keppnisskap. Á sautján ára afmælisdegi mínum var glæsilegur grasvöllurinn vígður sem leikmenn tóku m.a. þátt í að leggja. Ef ég hefði fengið að velja mér tvo menn í heiminum til að hitta mig á þessum afmælisdegi og taka í höndina á, þá hefði ég örugglega valið þá tvo sem það gerðu en það voru engir aðrir en Pelé og Ásgeir Sigurvinnsson. Þessi dagur var afar eftirminnilegur. Ég gæti talið upp helling í viðbót,það var alltaf eitthvað athyglisvert og eftirminnilegt að gerast. Næsta skref væri að fara að segja sögurnar af Bjarna Brodda sem eru einmitt ÁKAFLEGA athyglisverðar,svo ekki sé meira sagt:)
5. Hvert er athyglisverðasta atvikið þitt sem hefur gerst á fótboltavellinum?
Það er erfitt að segja. Ég varð bikarmeistari með Keflavík 1997 í einhverri dramatískustu viðureign sem sögur fara af. Ég var sá fyrsti frá Egilsstöðum til að spila í unglingalandsliði fyrir Íslands hönd og svo að fá að spila sem atvinnumaður í Hong Kong. Það var engu líkt og eitthvað sem maður gleymir aldrei. Í Grindavík varð ég svo fyrir þeirri ótrúlegu upplifun að spila með einum af æskuhetjum mínum, Lee Sharpe,þó um skamman tíma væri að ræða. Auk þess hef ég spilað slatta af Evrópuleikjum. Fótboltinn hefur gefið mér mikið og ég leyfi mér að hugsa sem svo að þessar upplifanir hafi ég fengið í staðinn fyrir það sem ég hef lagt í mína fótboltaiðkun.
6. Kemurðu svo ekki heim um jólin og "reynir" að sóla okkur strákana uppúr skónum á innanhúsæfingum?
Einhvern veginn getur maður og hefur aldrei ekki ímyndað sér jólin öðruvísi en að koma austur. Það er alltaf ljúft. Varðandi "sóleríiið", þá verður það ekkert vandamál..... Nei,nei auðvitað hlakkar maður alltaf til að koma á æfingar þó að andlitunum sem maður þekki almennilega fari nú fækkandi með hverju árinu sem líður, það er helst að þau séu að finna á elliheimilum, svindlandi í félagsvist og sötrandi bónuskaffi eða að tilkeyra nýju heyrnartækin sín. Þá er ég að tala um menn eins og Fjölla, Halla, Himma, Magga Jónasar og fleiri góða. Hvað ætli Jónas Hafsteins haldi að Maggi sé gamall?!?!??:)
7. Að lokum til okkar strákana...
Bara bestu kveðjur. Dæmi um það hvað menn geta gert ef járnvilji er fyrir hendi er að mér þótti mjög gaman að fara á Laugardalsvöllinn í síðustu viku, þó að úrslitin hafi verið eins og þau voru, og sjá einn af okkur, Hjálmar Jónsson, fyrir framan troðfullan völl, standa á sama sviði og leikmenn frá liðum eins og Chelsea, Arsenal, Barcelona o.s.frv. og gefa þeim ekki tommu eftir. Það eru margir búnir að gleyma því að fyrsta árið hans úti í Gautaborg var honum afar erfitt og lenti hann þar í miklu mótlæti. Hann sigraðist hins vegar á því með eindæma kjarki og seiglu og er núna fastamaður í aðalliðinu sem er í toppsæti sænsku deildarinnar,þegar örfáir leikir eru eftir. Hjálmar lenti í miklu mótlæti og sigraðist á því með glæsibrag. Maður getur ekki annað en hugsað sér hverju hann hefði misst af hefði hann valið að gefast upp, eins og margir minni menn hefðu eflaust gert. Nú er staða Hattarmanna ekki ósvipuð stöðunni hjá Hjalla á sínu fyrsta ári úti og því tilvalið að taka sér Hjalla til fyrirmyndar, þykir mér.
|
|
 |